جورج گرشوین

انتشار: حدود 3 دقیقه مطالعه
نام
George Gershwin
دورهٔ زندگی
۱۸۹۸–۱۹۳۷
حوزهٔ فعالیت
جاز و موسیقی آمریکایی
جورج گرشوین

گرشوین در ۱۸۹۸ در بروکلین به دنیا آمد و از کار ترانه‌نویسی به آثار کنسرتی رسید. مسیر او مرز میان موسیقی عامه‌پسند و کلاسیک را جابه‌جا کرد.

از بروکلین تا برادوی

گرشوین در ۱۸۹۸ در بروکلین به دنیا آمد و از کار ترانه‌نویسی به آثار کنسرتی رسید. مسیر او مرز میان موسیقی عامه‌پسند و کلاسیک را جابه‌جا کرد.

راپسودی در بلو

اثر با کلارینت لغزان آغاز می‌شود و پیانو را به گفت‌وگویی پرانرژی با ارکستر می‌برد. دنبال‌کردن تم‌ها و ریتم‌های سینکوپ شنیدن را دقیق‌تر می‌کند.

کنسرتو در فا

کنسرتو در فا زبان جاز را در فرم کامل ارکسترال به کار می‌گیرد. موومان دوم بلوزی و پایان پرتحرک است و آزادی ریتمیک را در چارچوب نگه می‌دارد.

پورگی اند بس

گرشوین در این اپرا از ملودی‌های آفریقایی‌آمریکایی و شخصیت‌های روایی استفاده کرد. شناخت صحنه‌ها، اجرای نسخهٔ پیانویی ترانه‌ها را معنادارتر می‌کند.

سوئینگ و لمس

نت‌های کوتاه و تکیه‌ها باید حالت گفتاری داشته باشند. ریتم را ابتدا با دست‌زدن یا خواندن تمرین کنید و بعد به ساز منتقل کنید.

مسیر شنیدن

راپسودی را با یک تنظیم پیانویی و سپس کنسرتو در فا بشنوید تا ببینید ایدهٔ جاز چگونه از ترانه به فرم کنسرتو گسترش می‌یابد.

بداهه و نت

نسخهٔ نوشته‌شدهٔ آثار گرشوین جای بداهه را کاملاً نمی‌گیرد. ابتدا نت را دقیق بخوانید و سپس در تکرار دوم، فقط در محدودهٔ مشخصی آزادی ریتمیک ایجاد کنید تا فرم و شخصیت هر دو حفظ شوند.

بلوز در موومان آهسته

برای فهم موومان آهستهٔ کنسرتو در فا، به کشش نت‌های کوتاه و پاسخ‌های پیانو گوش دهید. خواندن ملودی با صدای بلند پیش از اجرا، حس گفتاری آن را بهتر به دست منتقل می‌کند.

تنظیم‌های پیانویی

یک ترانهٔ گرشوین را در دو تنظیم مختلف بشنوید و تغییر بافت را یادداشت کنید. همین تمرین نشان می‌دهد تنظیم‌کننده چگونه با رجیستر و آکورد، حال قطعه را عوض می‌کند.

آزادی در چارچوب

یک بار قطعه را کاملاً دقیق و بار دوم با آزادی محدود در پایان جمله ضبط کنید. مقایسه نشان می‌دهد کجا بداهه به موسیقی کمک می‌کند و کجا فرم را به هم می‌زند.

آکوردهای رنگی

آکوردها را به صورت بلوک و سپس آرپژ بنوازید تا تفاوت رنگ را بشنوید. انتخاب بافت باید با حال ترانه هماهنگ باشد.

ریتم گفتاری

ملودی را با کلمات بی‌معنا زمزمه کنید و تکیه‌های طبیعی زبان را پیدا کنید. این تکیه‌ها به لمس جاز روی پیانو منتقل می‌شوند.

گرشوین و گوش جاز

برای نواختن گرشوین باید به مکث و تکیه به اندازهٔ نت توجه کنید. چند اجرای متفاوت از یک ترانه را بشنوید و ببینید کدام تغییر کوچک حس جمله را عوض می‌کند. سپس همان تغییر را در محدوده‌ای محدود روی پیانو امتحان کنید. این روش آزادی جاز را به تمرین منظم پیوند می‌دهد و از تقلید سطحی جلوگیری می‌کند.

شخصیت ترانه در گرشوین

به جای تقلید لهجهٔ یک خواننده، متن و ریتم ترانه را بفهمید. وقتی جمله برای شما معنا داشته باشد، آزادی جاز طبیعی و شخصی شنیده می‌شود.

به اشتراک بگذارید:

دیدگاه کاربران درباره ی این مطلب


. برای ثبت دیدگاه خود درباره ی این مطلب، وارد حساب کاربری خود شوید.


هنوز هیچ دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است!