کلود دبوسی

انتشار: حدود 3 دقیقه مطالعه
نام
Claude Debussy
دورهٔ زندگی
۱۸۶۲–۱۹۱۸
حوزهٔ فعالیت
موسیقی فرانسه در گذار به قرن بیستم
کلود دبوسی

اگر «مهتاب» دبوسی را شنیده باشید، احتمالاً بیش از یک ملودی، فضای آن در خاطرتان مانده است. گاهی یک آکورد هنوز تمام نشده که رنگ بعدی از راه می‌رسد. برای شنیدن این موسیقی لازم نیست نام همهٔ آکوردها را بدانیم؛ کافی است به ماندن و محوشدن صداها هم توجه کنیم.

دبوسی که بود؟

کلود دبوسی، آهنگساز فرانسوی، از ۱۸۶۲ تا ۱۹۱۸ زندگی کرد. او در کنسرواتوار پاریس تحصیل کرد و در شکل‌گیری زبان تازهٔ موسیقیِ اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم نقش مهمی داشت. نامش اغلب کنار امپرسیونیسم می‌آید، هرچند خود او با این برچسب راحت نبود. آثارش را می‌توان بدون محدودکردن به یک عنوان سبکی شنید.

کدام آثار را اول بشنویم؟

«مهتاب» یا Clair de lune بخشی از سوئیت برگاماسک است؛ یک قطعهٔ مستقل با این نام در بسیاری از برنامه‌ها اجرا می‌شود، اما در اصل درون یک مجموعه قرار دارد. برای شنیدن چهره‌ای متفاوت، «گوشهٔ کودکان» و سپس چند پرلود پیانو را امتحان کنید. در هر قطعه، یک بار مسیر ملودی و بار دیگر رنگ همراهی را دنبال کنید. لازم نیست از همان ابتدا مجموعه‌ای کامل را پشت سر هم بشنوید.

دو مهتاب که نباید اشتباه گرفت

«مهتاب» دبوسی با سونات مهتاب بتهوون یک اثر نیست. آهنگساز، فرم و زبان این دو موسیقی فرق دارد. اگر دنبال نت موجود در سایت هستید، صفحهٔ سونات مهتاب بتهوون به اثر بتهوون مربوط است. هنگام جست‌وجوی نسخهٔ دبوسی، نام آهنگساز و عبارت Clair de lune را هم بررسی کنید.

پدال، رنگ می‌سازد؛ ابهام هم می‌سازد

در تمرین، اول عبارت کوتاهی را بدون پدال بشنوید تا تغییر آکوردها روشن شود. بعد پدال را اضافه کنید و لحظهٔ تعویض آن را با گوش پیدا کنید. اگر نت‌های قبلی مزاحم آکورد تازه شدند، صدا نیاز به پاک‌شدن دارد. مقدار پدال در هر ساز و اتاق یکسان جواب نمی‌دهد؛ ضبط کوتاه از تمرین کمک می‌کند آنچه واقعاً شنیده می‌شود را از حسی که هنگام نواختن داریم جدا کنیم.

شنیدن لایه‌ها پیش از سرعت

یک آکورد را نگه دارید و به محوشدن صدای آن گوش کنید. بعد همان بخش را با پدال کمتر بزنید و تفاوت رنگ را مقایسه کنید. این تمرین کوچک کمک می‌کند در قطعات دبوسی دنبال سرعت بیشتر نروید، وقتی مسئلهٔ اصلی وضوح و تعویض به‌موقع پدال است.

از پرلودها تا تصاویر

برای شناخت دبوسی می‌توان از «دختر موکتان» و «ماهتاب» آغاز کرد، سپس به پرلودهای دفتر اول و دوم، Images و Estampes رسید. در این مسیر، هارمونی دیگر فقط زنجیره‌ای برای رسیدن به مقصد نیست؛ هر آکورد می‌تواند رنگی مستقل باشد. نام قطعات راهنماست، اما اجرا نباید به تصویرسازی سطحی تبدیل شود. ساختار ریتم و جهت جمله همچنان باید روشن بماند.

روش ساختن رنگ روی پیانو

تمرین دبوسی را بدون پدال آغاز کنید تا ارتباط واقعی انگشتان و توازن آکوردها شنیده شود. بعد پدال را لایه‌لایه اضافه کنید و در هر تغییر هارمونی به باقی‌ماندن صداهای قبلی گوش دهید. برای آکوردهای آرام، وزن بازو را میان نت‌ها یکسان پخش نکنید؛ یک یا دو نت را به عنوان مرکز رنگ انتخاب کنید. صدای نرم از لمس کنترل‌شده می‌آید، نه از محوکردن همه‌چیز با پدال.

به اشتراک بگذارید:

دیدگاه کاربران درباره ی این مطلب


. برای ثبت دیدگاه خود درباره ی این مطلب، وارد حساب کاربری خود شوید.


هنوز هیچ دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است!