روبرت شومان

انتشار: حدود 3 دقیقه مطالعه
نام
Robert Schumann
دورهٔ زندگی
۱۸۱۰–۱۸۵۶
حوزهٔ فعالیت
رمانتیک
روبرت شومان

شومان در ۱۸۱۰ به دنیا آمد و آسیب دست مسیر پیانیستی‌اش را تغییر داد. آهنگسازی و نقد موسیقی به مرکز زندگی او تبدیل شد.

نویسنده و آهنگساز

شومان در ۱۸۱۰ به دنیا آمد و آسیب دست مسیر پیانیستی‌اش را تغییر داد. آهنگسازی و نقد موسیقی به مرکز زندگی او تبدیل شد.

فلورستان و اوزبیوس

دو شخصیت خیالی او، یکی پرشور و دیگری درون‌گرا، در کارناوال و کریسلریانا به زبان موسیقی تبدیل می‌شوند.

کارناوال و کریسلریانا

کارناوال اپوس ۹ مجموعه‌ای از صحنه‌های کوتاه است، در حالی که کریسلریانا روایت گسترده‌تری دارد و به تمرکز طولانی نیازمند است.

آلبوم برای جوانان

این مجموعه فقط آموزشی نیست؛ هر قطعه با امکانات ساده، شخصیت و داستانی مستقل می‌سازد و برای تمرین بیان مناسب است.

چندصدایی

صداهای میانی اغلب حامل پاسخ یا خاطره‌اند. هر خط را جداگانه بخوانید تا بافت شومان به آکوردهای سنگین تقلیل پیدا نکند.

مسیر شنیدن

از آلبوم برای جوانان شروع کنید، سپس کارناوال و در پایان کریسلریانا را بشنوید تا زبان شخصی او قدم‌به‌قدم آشکار شود.

روایت در قطعهٔ کوتاه

شومان حتی در یک صفحه داستان می‌سازد. برای هر بخش یک فعل انتخاب کنید؛ پرسیدن، پاسخ‌دادن، تردید یا جهش. این واژه‌ها به جمله جهت می‌دهند و مانع اجرای یکنواخت می‌شوند.

کلارا و زندگی موسیقایی

رابطهٔ شومان و کلارا ویک، هم در زندگی و هم در تاریخ اجرای آثار اهمیت دارد. شنیدن قطعات هر دو آهنگساز کنار هم نشان می‌دهد چگونه یک ایدهٔ رمانتیک میان دو صدای نزدیک، شکل‌های متفاوت پیدا می‌کند.

انتخاب سطح مناسب

کارناوال از قطعات کوتاه تشکیل شده، اما همهٔ بخش‌ها برای شروع مناسب نیستند. چند قطعه را بر اساس پرش، سرعت و چندصدایی جدا کنید و برنامه‌ای بسازید که در آن هر هفته یک مهارت تازه تمرین شود.

شخصیت هر قطعه

برای هر بخش یک واژهٔ رفتاری بنویسید؛ مثلاً شوخ، متفکر یا بی‌قرار. این واژه‌ها به تغییر رنگ و آرتیکولاسیون جهت می‌دهند.

خواندن متن

پیش از حفظ‌کردن، نت را مانند یک متن کوتاه با مکث‌هایش بخوانید. شومان با جمله‌های کوتاه داستان می‌سازد و حذف مکث‌ها روایت را تخت می‌کند.

چرخه‌ها

قطعات یک چرخه را جدا از هم تمرین نکنید؛ بازگشت تم یا شخصیت در بخش‌های مختلف، انسجام برنامه را می‌سازد.

خواندن شومان با گوش و ذهن

پیش از نواختن، نشانه‌های دینامیک و تغییرات ناگهانی را مانند نشانه‌های یک داستان بخوانید. شومان اغلب ایده‌ای را نیمه‌تمام رها می‌کند و چند میزان بعد با چهره‌ای تازه برمی‌گرداند. علامت‌گذاری این رابطه‌ها به حافظه کمک می‌کند و باعث می‌شود اجرای قطعه از کنار هم گذاشتن جمله‌های جدا، به روایتی یکپارچه تبدیل شود.

یکپارچگی روایت شومان

در پایان هر جلسه یک بار قطعه را بدون توقف اجرا کنید. حتی اگر خطایی رخ داد، مسیر روایت را حفظ کنید؛ این عادت برای اجرای رسیتال ضروری است.

به اشتراک بگذارید:

دیدگاه کاربران درباره ی این مطلب


. برای ثبت دیدگاه خود درباره ی این مطلب، وارد حساب کاربری خود شوید.


هنوز هیچ دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است!